Verschillende melkallergiën

Hoewel ik nog niet lang meeloop in het wereldje van de melkallergieën, is mij één ding wel duidelijk: Een melkallergie betekend voor veel mensen dat je geen lactose mag, maar nog wel lactosevrije melk, oude kaas en dergelijk. Maar is dat bij mij ook zo? Nee, helaas zo is het bij mij niet.

Melk bestaat grofweg uit 3 bestanddelen: melksuiker (de lactose), melkeiwitten (caseïne) en melkvet. De melkallergie die ik heb, zit in de melkeiwitten. Daarmee is het een andere allergie dan een lactoseallergie / intolerantie.
Lactose kan uit melk gehaald worden. Of eigenlijk is het nog anders. Om lactosevrije melk en slagroom te maken, wordt er lactase aan toegevoegd. Lactosevrij betekend dus niet dat er iets uitgehaald is, maar dat er iets aan toegevoegd is, namelijk het enzym lactase. Verder blijft het gewoon melk en room.

Mijn lichaam verdraagt helemaal geen melkeiwitten. Helaas is daar geen product als lactase voor. Het betekend dus dat ik alles waar melk in zit uit mijn voedingspatroon moet halen. Mijn guilty pleasure is Nutella. Dat is vanaf nu verleden tijd. Ik hou van een maisboterham met oude kaas. Ook dat kan niet meer. Een ijsje tijdens het winkelen? Alleen sorbetijs voor mij.

Alles waar melk op de één of andere manier aan toegevoegd is, mag ik niet meer. Melkeiwitten zitten in alles wat van melk gemaakt is. Daardoor heeft het heel veel verschillende namen. Zo wordt het ook wei(poeder), magere of droge melkbestanddelen, caseïne, melkeiwit, botervet, boterconcentraat genoemd. Daarnaast zijn er nog aardig wat andere namen.

Op dit moment is even snel boodschappen doen er niet bij. Ieder pakje wordt omgekeerd en afgespeurd. Gelukkig zijn fabrikanten een beetje behulpzaam. Allergenen staan vaak dikgedrukt vermeld. Of er staat ‘Dit product kan sporen bevatten van …’. Als dat laatste er staat, dan mag ik het trouwens wel. Er zit dan geen melk of aanverwand product aan toegevoegd.