Mijn leven lang al signalen

Het meest schokkende aan mijn pas ontdekte melkallergie vind ik toch wel, dat ik het mijn levenlang al heb. Als kind vond ik melk ronduit vies. Helemaal als het, op het schippersinternaat half lauw was, voor we gingen ontbijten. Zou het een onbewuste afweer reactie van mijn lichaam geweest zijn? Mijn moeder legde er nooit zo veel druk op, waardoor ik als kind in de vakantie en de weekenden vooral water en thee dronk. En daar doe je mij nog steeds veel meer plezier mee.

Als klein meisje liep ik, zomer en winter met blote benen. Mijn moeder is er regelmatig, door wildvreemde op aangesproken. Zij vonden het maar zielig dat ik geen maillot, lange broek of iets dergelijks droeg. Mijn moeder had er echter een goede reden voor: Als kind heb ik, iedere winter ontzettend last van eczeem gehad. Vooral in mijn knieholten. Na de geboorte van Steven werd de eczeem minder en na de geboorte van Rosalie is het helemaal verdwenen. Kwestie van hormonen, dacht ik…

En dan mijn hoofdhuid. Ik herinner me nog, hoe ik als meisje van een jaar of 8 bij opa en oma logeerde. Ineens voelde ik een bergje op mijn hoofd. De volgende dag ging de fles olie open. Het bergje bleef echter niet alleen, er volgde er nog veel meer. Op het internaat werd me verteld, dat het mijn eigen schuld was: Moest ik mijn haar maar beter uit spoelen. De roos bleek echter geen roos, maar ook eczeem te zijn. Een dermatoloog schreef, tijdens mijn tienerjaren een shampoo voor, die ik al die tijd gebruikt heb. Nu (na 3 weken melkvrij eten) lijkt het erop dat ik die shampoo binnenkort niet meer nodig heb. Ik hoop dat ik niet te vroeg juich.

Tijdens mijn afvaltraject in 2018, raadde de diëtist mij aan om meer melkproducten te gebruiken. Ik ging over op yoghurt als ontbijt, maar kreeg meer buikklachten. Toch weer wat vaker een boterham zorgde er voor dat de buikklachten minder werden.

Dit zijn zomaar even een paar voorbeelden van klachten waar ik, langer of korter geleden, meer of minder last van gehad heb. Nooit is bij mij het belletje ‘Melkallergie’ gaan rinkelen. Tot een half jaar geleden… Toen ging mij sterker afvragen wat er achter de signalen van mijn lichaam zat. De komende maanden ben ik benieuwd wat ik allemaal nog meer ga ontdekken. En welke kwartjes er nog meer op hun plaats gaan vallen. Ik hoop dat het kwartje ‘vermoeidheid / energie’ gaat vallen. Maar ja… Dat kan ik nu alleen nog maar hopen.